صفحه ها
دسته
دامنه‌هاي‌سايت
دوستان
سايت‌هاي برتر
برخي از نوشته ها
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 618727
تعداد نوشته ها : 510
تعداد نظرات : 479
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

در تاريخ ايران چهر‌ه ها و نام‌هاي زيادي در عرصه‌هاي ديني و سياسي و فرهنگي و علمي وجود دارند كه با وجود اينكه نامشان در تاريخ ثبت شده، اما به علت عدم ازدواج، نسلشان منقطع و هيچ فرزند و نشانه‌اي از آنها به يادگار باقي نمانده است.

اين بار به سراغ برخي از اين چهره‌ها رفتيم و آنها را براي شما معرفي مي‌كنيم:


 
سيد جمال الدين اسدآبادي همداني

سيد جمال الدين اسدآبادي همداني از بزرگترين مصلحان و بيدارگران در جهان اسلام است كه بعد از گذشت نزديك به ۱۱۵ سال از شهادت مظلومانه اش در گوشه زندان جور حكومت عثماني، نامش زنده است و افكارش جاويد.
 
اين مجاهد بزرگ در طول زندگي اش شاگردان بسياري پروش داد ولي به دليل عدم تشكيل خانواده و ازدواج نكردن، فرزند و يادگاري برجاي نگذاشت . شهيد مرتضي مطهري در مورد سيد جمال الدين اسدآبادي چنين عنوان مي‌كند: سيد جمال هر كار ممكن را براي درمان درد‌هاي جامعه انجام داد. مانند مسافرت ها، تماس ها، سخنراني ها، نشر كتاب ومجلات، تشكيل حزب و جمعيت و حتي ورود و خدمت در ارتش بهره جست. در عمر 60 ساله خود(1314-1254 ه. ق )ازدواج نكرد و تشكيل عائله نداد زيرا با وضع غير ثابتي كه داشت و هر زماني در كشوري به سر مي‌برد و گاهي در تحصن يا تبعيد يا تحت نظر بود، نمي توانست مسئوليت تشكيل خانواده را برعهده بگيرد.
 
 
 
سيد ابوالقاسم انجوي شيرازي
 
سيدابوالقاسم انجوي شيرازي پژوهشگر و نويسنده معاصر در سال 1300 ش. در شيراز به دنيا آمد. تحصيلات مقدماتي خود را در مدارس علميه تهران و مشهد آغاز كرد، سپس به تهران رفت و در دبيرستان دارايي تحصيلات خود را پي گرفت. او تا مقطع ليسانس ادامه تحصيل داد، سپس در سال 1329 به سوييس رفت و تحصيلات خود را در رشته علوم سياسي و اجتماعي در ژنو تكميل نمود. بعد از شهريور 1320 و سقوط رضا شاه، استاد انجوي به فعاليت هاي سياسي روي آورد و از حدود سال 1322 نيز فعاليت هاي مطبوعاتي خود را آغاز كرد. استاد انجوي شيرازي از چهل سالگي به كار گردآوري اسناد و حفظ و نگهداري روايات و ميراث فرهنگي مردم پرداخت. . استاد انجوي شيرازي در شهريور 1372، در تهران درگذشت و در گورستان ابن بابويه به خاك سپرده شد. وي هرگز ازدواج نكرد اما دوستان زيادي داشت. وي از آخرين دوستان صادق هدايت بود.
 
 
 

ميرزا ابوالحسن جلوه

حكيم الهي ميرزا ابوالحسن جلوه يكي از دانشوران جهان تشيع است كه در عصر قاجار چون ستاره‌اي فروزان در آسمان حكمت درخشيد و با تلاشي ارزشمند و كوششي وافر مشعل حكمت را در اين عصر روشن نگاهداشت . حكيم جلوه از لحاظ نسب به سلسله‌اي از سادات طباطبا انتساب دارد كه از طريق پدر به امام حسن مجتبي عليه السلام و از طريق مادر به حضرت امام حسين عليه السلام مي‌رسد و يكي از اجداد او سيد بهاءالدين حيدر است كه در قرن هفتم در زواره مي‌زيست و زماني كه قوم وحشي مغول به اين شهر يورش آوردند اين سيد وارسته چون شير شجاع رهبري دفاع مردم اين شهر در مقابل مهاجمان را عهده دار گرديد و سرانجام به دست خونخواران مغول به شهادت رسيد و در خانه اش دفن گرديد و مرقدش اكنون زيارتگاه مردم مي‌باشد. وي نيز همسري اختيار نكرد.
 
 
 
 
 
فرخي يزدي

محمد فرخي يزدي شاعر مبارز معاصر در سال ۱۲۶۷ شمسي مصادف با ۱۳۰۶ه. ق در يزد چشم به جهان گشود و علوم مقدماتي را در آن شهر فرا گرفت. فرخي از همان كودكي رنج وسختي را حس كرد واز نزديك سختي و رنج اطرافيان خود را ديد و بر اثر اين رنجها بود كه روحيه انقلابي در وي پديدار گرديد و چون ذوق سرشاري به شعر داشت افكار انقلابي خود را به نظم كشيد. فرخي در اوايل پيدايش مشروطيت و تشكيل حزب دموكرات ايران از دموكرات خواهان يزد گرديد و در نتيجه سرودن اشعار انقلابي حاكم يزد دستور داد دهان او را با نخ و سوزن بدوزند و اين نمونه‌اي از جناينكاريهاي دوران استبداد بود. او به اتهام توهين به خانواده سلطنتي دستگير شد و به زندان افتاد و سر انجام در ۲۵ مهرماه سال ۱۳۱۸ شمسي به دستور رضاشاه در زندان شهرباني به وسيله آمپول هوا كشته شد كه از مدفنش نيز اطلاع دقيقي در دست نيست. فرخي نير متاهل نبود و بدون فرزند از دنيا رفت.
 
 
 
 
 
 
 
جهانگير خان قشقايي

جهانگيرخان قشقايى در سال 1243 ه‍. ق. در خانواده‏اى تحصيل كرده به دنيا آمد. . او، فرزند محمد علي خان ايلخاني از بزرگ زادگان ايل قشقايي است. وي فقيه، فيلسوف و شاعر شيعي، و پدرش از خان‌هاي تيره ي دره شوري ايل قشقايي بود. تا چهل سالگي چون ديگر خان ها، اوقات خود را تفريح و تفرج و شكار گذرانيد. (باستاني پاريزي، ص 410) روزي گذرش به مدرسه ي چهارباغ افتاد و در ملاقات با درويشي، شوق تحصيل در دلش شعله كشيد. او در علوم عقلي به جايي رسيد كه عالمان وقت به شاگردي اش مباهات مي‌كردند. وي متخصص در علوم فلسفه، فقه، و اخلاق بود، و شعر نيز مي‌سراييد. شاگردان او، فاضل توني، سيد حسن مشكان طبسي، شيخ اسدالله ايزد گشسب، فرصت الدوله شيرازي، ضياءالدين دري، حاج آقا رحيم ارباب و جلال الدين همايي بودند. جهانگير خان در اثر بيماري در اصفهان در گذشت و در تكيه ي ترك به خاك سپرده شد. آثار كه از او به جاي مانده، شرحي بر نهج البلاغه است. وي نيز ازدواج نكرد و همسري نداشت . آيت اللَّه جهانگيرخان در 85 سالگى، رمضان سال 1328 ه‍. ق. در اصفهان فوت كرد.
 
 
 
شيخ مرتضي طالقاني

شيخ عارف و زاهد مرتضي طالقاني در سال 1274 هجري قمري در قريه ديزان طالقان به دنيا آمد .
مرحوم علامه جعفري نزدشيخ مرتضي طالقاني مقداري درس معارف خوانده بودند و همچنين بخشي از فلسفه و عرفان را از ايشان آموخته بودند؛ در واقع استاد مسلّم علامه در عرفان عملي شيخ مرتضي طالقاني بوده است و از گفته‌هاي علامه جعفري (ره) استفاده مي‌شود، تاثير ايشان از شيخ مرتضي طالقانيقابل وصف نيست و هر وقت علامه از ايشان ياد مي‌كردند اشك از چشمانشان جاري ميشد.
يكي از ويژگي‌هاي اين استاد، اين بود كه تا آخرين لحظات عمر، تنها زيست و ازدواج نكرد؛ گرچه او داراي فرزند جسمي نبود، اما شاگردان فراواني در مكتب او پرورش يافتند كه هر كدام از آنان به منزله فرزندان روحاني او هستند. اين فقيه و عارف بزرگ، 89 سالگي ديده از جهان فرو بست و در جوار قرب معبود آرام گرفت. او، زندگاني با سعادت گذراند و با سعادت از جهان رخت بربست.
به احتمال قوي مرجع عصر آيت الله العظمي آقا سيد ابوالحسن اصفهاني بر جنازه اش نماز گزارد و در ايوان سوم از حجرات جنوب غربي صحن شريف علوي به خاك سپرده شد.
 
 
حكيم هيدجي

مرحوم شيخ محمد حكيم هيدجي در زنجان زاده شدو شاگردان بسياري در محضر وي به تحصسل غلوم ديني پرداختند . وي از علماي تهران بود كه تا آخر عمر حجره‌اي در مدرسه منيريه متصل به قبر امامزاده سيدناصرالدين داشت، زمان ارتحال اين عالم جامع در معقول و منقول را آخر ماه ربيع الاول سال ۱۳۴۹ه. ق مطابق تابستان ۱۳۱۴ه. ش نوشته‌اند.، شهيد مرتضي مطهري سال فوتش را ۱۳۳۹ه. ق ( ۱۳۱۴ه. ش) مي‏داند، جنازه‌اش را بر حسب وصيت او به قم حمل نمودند و بعد از اقامه نماز ميت توسط آية اللّه حاج شيخ عبدالكريم حائري يزدي در قبرستان بابلان واقع در شمال شرقي بارگاه حضرت معصومه دفن نمودند و بر مرقدش گنبدي نيز ساخته‌اند . وي ازدواج نكرده بود.
حكيم هيدجي از دوران طفوليت ذوق شعري داشت و در نوجواني به سرودن اشعار فارسي و تركي پرداخت.
 
 
 
سهراب سپهري

سهراب سپهري شاعر و نقاش نام آشناي معاصر در 15 مهر ماه 1307 در شهر كاشان به دنيا آمد. سپهري در سال 1357 به بيماري سرطان خون مبتلا شد و در سال 1358 براي درمان به انگلستان رفت، اما بيماري بسيار پيشرفت كرده بود و سرانجام در اول ارديبهشت ماه 1359، سهراب سپهري به ابديت پيوست. وي در طول زندگي ۵۲ساله خود همسري اختيار نكرد.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
آخوند كاشي

عارف متأله ملا محمد كاشاني معروف به آخوند كاشي، در سال 1249 هـ . ق به دنيا آمد . بزرگترين استادش علامه نامدار، حكيم آقا محمد رضا قمشه‌اي بوده است . يكي ديگر از استادان وي، محدث متبحر، ميرزا حسين نوري بود . مرحوم آخوند كاشاني داراي حالات معنوي و عرفاني بسيار عجيبي بوده و حكايات نقل شده از ايشان عموماً به حد تواتر رسيده است . وي معاصر و يا ر صميمي حكيم جهانگير خان قشقايي بوده و ارتباط قلبي خاصي با يكديگر داشته و گويا هم بحث نيز بوده‌اند . بسيار ي از علما و مراجع بزرگ در زمره شاگردان مرحوم آخوند بوده و از خرمن علم و عرفان او توشه گرفته‌اند كه از جمله آنها مي‌توان به مرحوم حاج آقا رحيم ارباب، آيت الله بروجردي، آقا سيد حسن قوچاني مشهور به آقا نجفي و شهيد سيد حسن مدرس اشاره كرد .
حالات عجيبه و حكايات عجيبه از او نقل شده و عموماً به حد تواتر رسيده، مدت 84 سال تقريباً عمر نموده و در اين مدت مجرد زيسته تا سرانجام در روز شنبه 20 شعبان المعظم سال 1333 وفات يافته در تخت فولاد در جنب « لسان الارض » مدفون گرديد . عبارت لوح قبر آن بزرگوار چنين است : « فقير الحق اضعف خلق الله آخوند ملا محمد كاشاني » . مجرد زيستن آخوند كاشي و دوستش حكيم جهانگير خان قشقايي اگر به علت نقص فني بوده ايرادي وارد نيست، ولي اگر با اختيار ازدواج نكرده‌اند، كاري نه تنها در خور ستايش نمي‌باشد، كه قابل ايراد هم هست، به خصوص از كساني چون اينان از علماي دين و پيشوايان مسلمين.
 
 
حكيم عباس دارابي
 
 
ميرزا عباس شريف دارابي (زاده 1300 يا 1301 ق): او حكيم، فيلسوف، عارف و فرزند ميرزا بابا بود. تحصيلات مقدماتي را در داراب نزد محمد نصير آغاز كرد و براي تكميل تحصيلات به شيراز رفت. پس از ناموفق بودن سفرش به عاليات عاليات براي تحصيل فقه و اصول و شرعيات (در راه گرفتار راهزنان شد) به شيراز بازگشت، و براي كسب علوم معقول به سبزوار نزد فيلسوف گرانقدرحاج ملا هادي سبزواري رفت و پس از اتمام دوره ي فراگيري اش به شيراز بازگشت و به تدريس علوم معقول و حكمت اسلامي پرداخت و در عرفان، از محضر عارف آن زمان ميرزا ابوالقاسم سكوت كسب فيض كرد. معروف ترين شاگردانش عبارتند از: ملا عبدالله زرقاني، ميرزا محمد صادق سرو ستاني، شيخ محمد كاظم فيروزآبادي، سيد آقا فيروزآبادي، ملا احمد دارابي، شيخ محمود - پيشنماز مسجد گنج شيراز - فرصت (شاعر)، سيد علي كازروني، شيخ احمد شيرازي و سيد صدرا كوه پايه اي. حكيم دارابي ازدواج نكرد تا اين كه حدود 75 سالگي در شيراز از دنيا رفت و در حافظيه به خاك سپرده شد.
 
 
علي اكبر دهخدا

علي اكبر دهخدا از خبره ترين و فعال ترين استادان ادبيات فارسي در روزگار معاصر است كه بزرگترين خدمت به زبان فارسي در اين دوران را انجام داده. لغت نامه بزرگ دهخدا كه در بيش از پنجاه جلد به چاپ رسيده است و شامل همه لغات زبان فارسي با معناي دقيق و اشعار و اطلاعاتي درباره آنهاست و كتاب امثال و حكم كه شامل همه ضرب المثل‌ها و احاديث و حكمت‌ها در زبان فارسي است خود به تنهايي نشان دهنده دانش و شخصيت علمي استاد دهخدا هستند. دهخدا به غير از زبان فارسي به زبانهاي عربي و فرانسوي هم تسلط داشته و فرهنگ فرانسوي به فارسي او نيز هم اكنون در دست چاپ مي‌باشد.
دهخدا علاوه بر اين كه دانشمند و محقق بزرگي بود مبارز جدي و كوشايي نيز در انقلاب مشروطه محسوب مي‌شد. او مبارزه را نيز از راه نوشتن ادامه مي‌داد و مطالب خود عليه رژيم مستبد قاجار را در روزنامه صور اسرافيل كه از روزنامه‌هاي پرفروش و مطرح آن زمان بود چاپ مي‌كرد.
علي اكبر دهخدا در حدود سال 1297 هـ. ق (1257 خورشيدي) در تهران متولد شد. اصليت او قزويني بود.
 
 
 
سيدجلال الدين آشتياني

علامه سيد جلال الدين آشتياني مفسر و فيلسوف و پرچمدار حكمت صدرايي در دوران معاصر و شارح بزرگ مكتب فلسفه اشراق و عرفان اصيل اسلامي، بي گمان يكي از شخصيت هاي استثنايي تاريخ و فرهنگ معاصر ايران زمين بود. نكته اي كه درباره وي مورد اتفاق همگان است، اين است كه: علامه آشتياني، انساني متعالي و فيلسوفي والامقام در حد ملاصدراي زمان بود
سيد جلال الدين ميرى آشتيانى در سال ۱۳۰۴ خورشيدى در قصبه آشتيان از توابع سلطان آباد اراك در خانواده اى كاملاً متدين و مذهبى، چشم به جهان گشود. سيد جلال الدين آشتياني، پس از گذراندن بيماري طولاني و بر اثر كهولت سن در سن هشتاد سالگي در سوم فروردين ماه 1384 هجري شمسي دار فاني را وداع گفت. وي از بازماندگان حكمت صدرايي در ايران محسوب مي‌شد كه آثار منحصر به فردي را خلق كرده بود. وي سالها در خدمت امام خميني شاگردي نموده و از دوستان صميمي مرحوم سيد مصطفي خميني بوده است . غلامه آشتياني نيز همسر و فرزند نداشت و تا ژايان عمر مجرد باقي ماند.
 
 
 
 
 

ميرزاده عشقي

ميرزاده عشقي شاعر و روزنامه نگار معاصر نامش « سيد محمد رضا » فرزند « حاج سيد ابوالقاسم كردستاني » ودر تاريخ دوازدهم جمادي الآخر سال 1312 هجري وقمري مطابق 1272 خورشيدي وسال 1893 ميلادي در شهر همدان متولد شده است و در ۱۲ تير ۱۳۰۳ به دست عوامل رضاخان كشته شد .

عشقي اخلاقا آدمي خوش مشرب، نيكو خصال وبه ماديات بي اعتنا بود، زن وفرزندي نداشت، با كمكهاي پدري، خانواده، ياران و آزاديخواهان وبالاخره از در آمد نمايش‌هاي خود گذران مي‌كرد.
در آخرين كابينه نخست وزيري « مرحوم حسن پيرنيا، مشيرالدوله » از طرف وزارت كشور به رياست شهرداري اصفهان انتخاب گرديد ولي نپذيرفت.
 
 
 
 
كلنل محمدتقي خان پسيان

كلنل محمدتقي خان پسيان ازنظاميان دوره قاجار و از مبارزان عليه استعمار در تاريخ معاصر است . محمد تقي پسيان نه تنها صاحب قلم و داراي قريحه هنري و ذوق ادبي بود بلكه نخستين هوانورد ايراني است كه در كشور آلمان ۳۳ بار به هوانوردي پرداخته و مي‌خواست اين هنر را در ايران به جوانان آموزش دهد. وي در سال ۱۲۷۰در تبريز متولد و در سال ۱۳۰۰ در قوچان كشته شد و قر وي در آرامگاه نادرشاه در مشهد قرار دارد .
بايد اذعان كرد اگرچه كلنل ازدواج نكرد ولي به روايت اسناد روابط فعالي با خانمهاي خارجي داشت. يكي از شواهد در مورد زمانيست كه در آلمان زندگي مي‌كرد با يك زن آلماني بنام كناير آشنا شد واو را بعنوان استاد موسيقي خود معرفي مي‌كند و حتي تازمان قيام وحكومت خراسان نامه‌هايي بين او و خانم كناير ردوبدل مي‌شود.
 
 
 
 
صادق هدايت

اين نويسنده پوچگرا و نام آشناي ايراني نيز هرگز ازدواج نكرد و درنهايت در سال ۱۳۳۱ دست به خودكشي زد . البته وي در دوران جواني با دختري دوست بود به نام ترز . ترز همدم صميمي هدايت در رنس، در زمان تحصيل هدايت در پاريس بوده است. پدر او در جنگ بين الملل اول در جبهة «مارينو» كشته شده بود و مادرش آرزو داشت دخترش با مرد دلخواه خود ازدواج كند و خوشبخت شود. صادق عاشق ترز بود ولي ترز خيانت كرد به خاطر همين صادق براي خودكشي خودش را در رودخانه‌اي كه از زير برج ايفل رد ميشه‌انداخت . يعني اولين خودكشي صادق عشقي بوده . از انجايي كه هدايت آدم فوق حساس و احساسي بوده نگاه بدي به جنس زن پيدا ميكند كه در داستان « زني كه مردش را گم كرد » كاملا مشهود است، داستان را با جمله ي از كتاب فوق زيباي ( اين چنين گفت زرتشت ) «نيچه» با مضمون * به سراغ زنها كه ميروي تازيانه را فراموش مكن * شروع ميكند. شايد يكي از دلايلي كه هدايت تا آخر عمرش مجرد ماند و هيچوقت ازدواج نكرد همين نگاه باشد.

 


دسته ها : تاریخی
سیم 4 1390 17:20
X