صفحه ها
دسته
دامنه‌هاي‌سايت
دوستان
سايت‌هاي برتر
برخي از نوشته ها
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 734476
تعداد نوشته ها : 510
تعداد نظرات : 479
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

 

امروزه ما در دنيايي زندگي مي‌كنيم كه ناگزير از ارتباط وبرخورد با ديگران هستيم آنچه مسلم است كه هيچ كس قادر نيست بدون كمك ومساعدت وارتباط با ديگران، نيازهاي معمولي خود را برطرف سازد. حال سئوالي كه اينجا مطرح مي‌ شود اين است كه چگونه بايد با ديگران ارتباط برقرار كنيم وجهت افزايش اين ارتباط چه كارهايي بايد انجام دهيم يا اينكه چه كارهايي نبايد انجام دهيم.

در معاشرت بايد با روي گشاده ونرمي ومهرباني با همه رفتار نمود وتند خويي با هركس كه باشد بد است. اگر خود را در سطح ديگران قرار دهيم واز زبان آن‌ها براي انتقال نقطه نظرهاي خود استفاده كنيم، اغلب به نتيجه دلخواه مي‌ رسيم وبا ديگران در سطح خود آن‌ها ظاهر شدن‌‌ همان برقراري ارتباط موثرمي باشد. بعضي‌ها گمان مي‌كند كه ارتباط فقط شامل حرف زدن، نوشتن ويا بحث كردن است، اين‌ها از عناصر مهم ارتباطي هستند ولي در واقع ارتباط را رفتاري مي‌گوييم كه پيامي در خود دارد كه توسط طرف مقابل ما درك مي‌شود،  خواه شفاهي باشد يا غير شفاهي، آگاهانه يا ناآگاهانه، عمدي و…. ولي اگر ادراك شود، جنبه پيام ارتباطي پيدامي كندوهمين عدم درك پيام رابطه رامختل، معشوق ونارسامي سازد. ارتباطات عامل ومنشا بسياري از شادي‌ها وغصه ‌ها و رنج‌ها زندگي است، زندگي شاد، زندگي سرشار از دوستي است. روشن است كه با افراد متفاوت، رفتارهاي متفاوتي خواهيم داشت تاكيد بر خصوصيات مشترك ارتباط را موثر مي‌كند، ما انسان‌ها با يكديگر مشتركات فراوان داريم، با كمي تمرين مي‌توان خود را همراه ديگران بيابيم و با آن‌ها دوست وهم راي شويم.

 

شيوه‌هاي افزايش ارتباط خود با ديگران

۱) صريح وصادق بودن:

سعي كنيم در روابط خود با ديگران صريح وصادق باشيم، در گفته‌هاي خود صريح وصميمي باشيم واز هر نوع ابهامي اجتناب كنيم، چون اگر منظور خود را با صراحت بيان نكنيم طرف مقابل ما به اشتباه مي‌افتد وبه حدس وگمان متوسل مي‌شود واز واقعيت دور مي‌گردد.

 

۲) احساسات خود را بيان كردن:

بااحساس خود روراست باشيم، سعي كنيم مشكلات زندگي واحساساتي كه داريم، باهمسر وشريك وباطرف مقابل خوددر ميان بگذاريم. حتي اگر گمان كنيم كه باعث ناراحتي آن‌ها مي‌شود اگر مي‌خواهيم با طرف مقابل خود ارتباطي معقول ومنطقي بر پايه تفاهم داشته باشيم، بهترين روش روراست بودن است واحساس خود را باوي در ميان گذاشتن است. اگر مشكلي را حل نشده باقي بگذاريم ويا موضوعي را كه مداقه وگفتگو در باره آن الزامي است به مي‌ان نكشيم، مثل اين است كه دمل چركين ودردناكي را سرجايش گذاشته وبه حال خود ر‌ها كرده باشيم.

 

۳) زمينه مشترك ونكات مشابه را يافتن:

درجست‌و‌جوي زمينه‌هاي مشترك باشيم، سعي كنيم در ارتباطمان بيشترين نكات مشترك ومشابه را بيابيم. اهداف ونياز‌ها ونگراني‌ها را از نظر او نگاه كنيم وبراي اينكه شرايط طرف مقابل را درك كنيم بايد امور او را از ديد ونظر او ببينيم وبا پرس وجو، از اموري كه نگراني او باعث شده، متوجه گرديم، همين نكات مشترك زمينه‌هاي مساعدي هستند كه شالوده همدلي ووحدت وتفاهم را برروي آن مي‌توان بنا كرد، عبارتي مثل: ( من وتو هردو همين را مي‌خواهيم ) را مي‌توان بيان نمود.

 

۴) همدلي وهمدردي كردن:

سعي كنيم با شخص احساس مشترك داشته باشيم. شادي وغم خود به حساب آوريم وموقعي كه او احساس غم مي‌كند ما نيز با او همدرد وهم غم شويم وبالعكس مساعي ما اين باشد كه سيستم حسي فردارتباط برقرار كنيم.

 

۵) شنونده خوبي بودن:

شنونده خوبي باشيم وگوش كردن را ياد بگيريم. گوش كردن به سخن وكلام ديگري موجب مي‌شود تا او در ‌‌نهايت آرامش خيال، به طور واقع، منويات قلبي واحساسات خود را با ما در ميان بگذارد وبرايمان احترام قائل شود وآماده شنيدن نظرات ما شود.

 

۶) سيستم روحي افراد را شناختن وتقليد از آن‌ها:

براي اين كار بايد به دقت به افراد چشم بدوزيم وبه سخنان آن‌ها به دقت گوش فرا دهيم وببينيم غالبا «از چه نوع كلماتي استفاده مي‌كنند آنگاه با استفاده از‌‌ همان نوع كلمات، تقليد از لحن صدا، حالات وحركات چشم‌ها به گونه‌اي با آن‌ها نحوه فكر وعملكرد ذهنيشان مطابق باشد.

 

۷) شخصيت افراد در نظر گرفتن:

بايد ببينيم طرف مقابل ما چه شخصيتي دارد، برون گراست يا درون گرا،  براي صميميت با درون گرايان بايد ببينيم چه ايده‌ها وارزشهاي براي آن‌ها اهميت دارد و آنگاه بكوشيم تا با توجه به چارچوبهاي ذهنيشان با آن‌ها رفتار كنيم وصحبت كنيم وبالعكس، براي همدلي با برون گرايان به آن‌ها نشان دهيم كه آنچه مي‌گويند وعمل مي‌كنند با انديشه ورفتار مردم هماهنگ است.

 

۸) تقويت نمودن عزت نفس:

براي تقويت عزت نفس خودبايد با تعمق در ژرفاي وجود از دنياي پيچيده درون خود آگاه شويم، به كاستي‌هايمان پي ببريم، جهت گيري‌هايمان را در قبال رويدادهاي مردم وشرايط گوناگون بشناسيم وبه فكر اصلاحشان باشيم وبا كمك حرمت نفس وارزشي كه براي خودمان قائل هستيم حق انتخابمان چندبرابرميشود وارتباطمان با ديگران به نحو چشمگيري بهبود مي‌يابد.

 

۹) محترم شمردن احساس طرف مقابل:

همواره رفتاري احترام آميزداشته باشيم واحساس طرف مقابلمان رامحترم بشماريم، كوچك كردن همديگر، به خصوص درحضور ديگران درمناسبات وروابط ، اثرتخريبي دارد، رفتار توام باظرافت وملايمت نه فقط شامل رفتار مودبانه مي‌شود، بلكه صفا وصداقت واقعي واعتمادكامل نيز در بردارد.

 

۱۰) سكوت نمودن:

سكوت پيامي اعجاز گر در امر ارتباط است ويكي از جنبه‌هاي مهم ارتباط است ، مشروط بر اينكه حاوي پيامي باشد، سكوت مي‌تواند در مناسبات انسان عشق ورضايت وخشنودي وتفاهم دوگانه واحساس‌ها را منتقل سازد.

 

۱۱- عدم افراط در موعظه:

منظورمان را به صورت سخنراني ونصيحت خشك تو خالي بيان نكنيم. موعظه مي‌ تواند جنبه افراطي ومخرب درروابط داشته باشدومابايدسعي كنيم حداعتدال رانگاه داريم وبراي سخنانمان ارزش قائل شويم وجايي كه ازمانظرمي خواهند،  نظر بدهيم.

 

۱۲- وقت وموفقيت‌شناس بودن:

يادبگيريم كه چه وقت شوخي وچه وقت جدي باشي، هيچگاه طرف مقابلمان رادست نيدازيم، ازگفتن جملات وكلماتي كه باراخلاقي وفرهنگي مناسبي ندارنددربيان منظورمان، خوداري نماييم، شوخي كردن بايدباتوجه به موقعيت وزمان خاصي باشد.

 

۱۳- مخالفت نمودن به شيوه مناسب:

ياد بگيريم كه چگونه بدون بحث وجدلهاي مخرب، مخالفت خود را نشان دهيم،  جرو بحث‌ها غالبا» بابلند كردن صدا، دادوفرياد، خشم وغضب، همراه است.  بحث وجدل‌ها تا حدود زيادي تحت تاثير گرايشات وخلق وخوي افراد درگير مباحثه قرار مي‌گيرد. اكثريت مردم فاقد روحيه خود پسندانه افراطي هستند،  به اين علت با تسلطي كه بر نفس خود دارند مي‌توانند از درگيري واهانت خود داري كنند. كسي كه مي‌خواهد شمارا خشمگين كندتاازكوره در برويدبهترين راه مقابله باآن برگزيدن روشن سازنده به جاي عكس العمل وروش مخرب ومنفي است كه اوبه آن توسل جسته است.

 

۱۴) يكي بودن قول وعمل:

سعي كنيم قول وعملمان يكي باشد. هنگامي كه خودمان براي گفته‌هاي خود ارزش قايل نيستيم، چه انتظاري مي‌توان داشت كه ديگران قول‌ها وسخنان ما را محترم بشمارند. هنگامي كه ما قول مي‌دهيم كاري را انجام دهيم سعي كنيم آن را به مرحله عمل برسانيم واگر ناتوان در انجام آن هستيم هرگز خود مكلف به وعده‌اي كه از عهده آن بر نمي‌آييم، نكنيم روراست وصادقانه بگوييم نمي‌ توانيم.

پس براي اينكه ديگران را به خوبي درك كنيم بايد بتوانيم اطلاعات را به خوبي از آن‌ها كسب كنيم واين امر منوط به توانايي ما در دقيق گوش كردن، دقت نظر، همدلي، طرح سئوالات مفيد وسودمند واحترام متقابل است.  احترام با سيستم حسي فرد ديگر، مشاهده همه چيز از نگاه او وسر در آوردن از نياز‌ها وعلايقش به ما كمك مي‌كند كه اطلاعات را به نحوي دريافت كنيم كه به سهولت قايل فهم وهضم باشد.

دو عامل اساسي ارتباط،‌‌ همان درك شدن ودرك كردن است. زندگي يك مسابقه صرف نيست، مي‌توانيدبا اشخاص به گونه‌اي رفتار كنيد كه هركس خودرا يك برنده در نظر بگيرد واحساس پيروزي كند.  شرايط پيروز شدن يكي وباختن ديگري هرگز به نفع كل نيست. همگام شدن نه تن‌ها روي ديگران، بلكه روي ما نيز تاثير قابل ملاحظه‌اي بر جاي مي‌گذارد . وقتي با ديگران همگام مي‌شويم در واقع به دورن آن‌ها مي‌رويم ودر ذهن آنهاجا مي‌گيريم ودر ارتباطمان بايد سعيمان در افزايش وارتفاء بيش ازبيش اين رفتارهاباشدودرنتيجه تجربه‌اي از آن‌ها پيدا كنيم.

 


دسته ها : روانشناسی
سوم 3 1390 15:4
X